Dangerous van Michael Jackson is een belangrijk en ambitieus project dat in 1991 verscheen als zijn achtste studioalbum, uitgegeven op een dubbel-lp. Na zijn samenwerking met Quincy Jones nam Jackson de controle volledig over het creatieve proces, wat resulteerde in een geluid dat flink afweek van zijn eerdere werk. Het album wordt vaak gezien als het meest succesvolle voorbeeld van new jack swing, een genre dat destijds opkwam en een mix is van r&b, funk, hiphop en pop. Maar Dangerous gaat verder: het bevat ook elementen uit rock, gospel en electronic dance, wat zorgt voor een breed en vernieuwend palet aan stijlen. Jackson neemt je aan de hand door een wereld van grove baslijnen, experimentele ritmes en allerlei onverwachte geluidseffecten, waardoor het album zowel grimmig als toegankelijk klinkt. De teksten op Dangerous laten een nieuwe volwassenheid zien bij Jackson, met thema’s als racisme, sociale ongelijkheid, zelfontplooiing, liefde en verantwoordelijkheid voor kinderen en de wereld. Het is een album dat sterk focust op maatschappelijk engagement, iets wat duidelijk afweek van de commercieel toegankelijke singles uit zijn vorige werk. Het immense succes dat Jackson al had met Thriller en Bad zorgde voor enorme verwachtingen, en die druk is hoorbaar in de opzet en uitvoering van dit project. Het album bevat een opvallend brede muzikale spanwijdte en biedt een mix van aanstekelijke pop en strakke productie met donkerdere, experimentele geluidslagen, iets wat niet elk groot publiek onmiddellijk op waarde wist te schatten maar inmiddels wordt erkend als een hoogtepunt in zijn carrière.