Niet op voorraad.
Levertijd vanuit de leverancier is circa 4 werkdagen.
Geen reviews
Blues From Laurel Canyon is een LP van John Mayall, uitgebracht in het laatste deel van de jaren zestig. Het album behoort tot het genre Britse bluesrock, maar onderscheidt zich door invloeden van de Amerikaanse West Coast-scene en door een persoonlijke benadering. Het album markeert een overgang in Mayalls carrière: het was zijn eerste werk zonder The Bluesbreakers, waarbij hij samenwerkte met een nieuwe, jonge band onder leiding van gitarist Mick Taylor.Dit album vertelt het autobiografische verhaal van Mayalls verblijf van drie weken in Laurel Canyon, een artistiek bolwerk in Los Angeles, waar hij de sfeer van de lokale muziekscene, ontmoetingen met muzikanten en het Californische leven in zich opneemt. Die persoonlijke ervaringen vormen de rode draad in de teksten en muzikale sfeer. Ondanks het reisverhaal blijft de blues het fundament, zoals te horen is op bekende nummers als Walking on Sunset, waarin Mayall zijn aankomst en eerste indrukken van Los Angeles beschrijft. Een ander opvallend nummer is 2401, een meer progressieve, Stones-achtige track die Mayalls nieuwe muzikale richting weerspiegelt. Medicine Man toont juist een meer experimentele kant, met invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek, terwijl The Bear een ruige, bijna boogie-achtige hommage is aan Bob Hite van Canned Heat.De bezetting op de plaat is opvallend: naast Mayall zelf vallen vooral de bijdragen van Mick Taylor (gitaar), Stephen Thompson (bas) en Colin Allen (drums) op. Ook gastgitarist Peter Green is te horen. Door hun jeugdig elan en improvisatie ontstaat een frisse, soms energiek losbandige klank die het album uniek maakt binnen het Britse blueslandschap. De LP opent en sluit met het geluid van een opstijgend en landend vliegtuig, wat de reis van Mayall symboliseert en zorgt voor een cirkelvormige structuur. Blues From Laurel Canyon was geen grote commerciële hit, maar geldt als een artistiek belangrijk en langlevend werk, aangezien het niet alleen klassiekers in het genre laat horen, maar ook het begin inluidt van een periode waarin John Mayall verder experimenteert buiten de strikte grenzen van de traditionele blues.
