Trespass van Genesis is het tweede studioalbum van de Britse band, uitgebracht als LP in het begin van de jaren zeventig. Het album markeert een belangrijke fase in de ontwikkeling van Genesis en wordt beschouwd als hun eerste echte progressieve rockplaat. In tegenstelling tot hun debuut bevat Trespass duidelijk meer invloeden uit de zowel folk als progressieve rock, met sterkere nadruk op arrangementen en langere muzikale structuren. De muziek kenmerkt zich door het gebruik van twaalf-snarige gitaren, sfeervolle toetsenpartijen, dynamische tempowisselingen en creatieve verhaallijnen, die later signature zouden worden voor Genesis.De bezetting tijdens Trespass bestond uit Peter Gabriel, Tony Banks, Mike Rutherford, Anthony Phillips en John Mayhew. Op deze plaat neemt Genesis afscheid van de popachtige aanpak en kiest de band voor een volwassen, narratief geluid. Het is het laatste album met Anthony Phillips op gitaar en het enige met John Mayhew op drums, wat het tot een unieke uitgave in het oeuvre van de band maakt. De hoes van de LP is opvallend vormgegeven met een doorsnede, een verwijzing naar de track 'The Knife', en is gemaakt door kunstenaar Paul Whitehead, die later nog meer Genesis-albums zou illustreren.Een van de nummers die direct opvalt is 'White Mountain', waarin twaalf-snarige gitaren samen een lyrische, bijna mythische sfeer oproepen en zo een voorbode zijn voor de epische vertelwijze die Genesis later beroemd zou maken. Ook 'Stagnation' laat goed horen hoe de groep zich losmaakt van traditionele songstructuren en kiest voor een doorlopende, bijna filmische opbouw. Het bekendste en meest energieke nummer van het album is 'The Knife', waarin de band heviger, bijna agressief klinkt en waarmee zij hun optredens kracht bijzetten. Dit nummer onderscheidt zich door stevige ritmes, uitgesproken toetsenpartijen en maatschappijkritische teksten, en werd een vaste waarde tijdens hun vroege liveshows.Hoewel Trespass bij verschijnen weinig commercieel succes kende in het Verenigd Koninkrijk, wist het album wel een trouwe schare volgers in vooral België op te bouwen, hetgeen de basis legde voor het latere internationale succes. Het album is tegenwoordig vooral geliefd onder liefhebbers van de vroege, meer progressieve Genesis en geldt als een van de belangrijkste stappen richting het latere, grotere geluid van de band.