IV: The Eerie Cold is het vierde studioalbum van de Zweedse band Shining, uitgebracht in 2005. Het album, geworteld in depressieve, suïcidale black metal, presenteert een somber, misantropisch wereldbeeld dat oorspronkelijk was bedoeld als een mogelijk eindpunt voor het werk van de groep. De sound van het album verfijnt de eerdere black metal-aanpak van Shining tot iets kouders en introspectievers, met een productie die een evenwicht vindt tussen schurende vervorming en helderheid, waardoor de bas en de drums het gitaarwerk met een beklemmend gewicht ondersteunen. De zang is gekweld en emotioneel, en benadrukt thema’s als zelfvernietiging en psychologische desintegratie. Muzikaal valt het album op door de zorgvuldige integratie van niet-traditionele elementen in een black metal-kader, waaronder meer melodieuze, sfeervolle passages en een opkomende progressieve gevoeligheid. De riffs ontvouwen zich vaak in hypnotiserende cycli, waarbij de spanning geleidelijk wordt opgebouwd in plaats van te vertrouwen op pure snelheid, en de nummers schakelen tussen verstikkende intensiteit en momenten van kwetsbare rust, wat het gevoel van griezelig, niet-aflatend onbehagen dat de titel impliceert, versterkt. IV: The Eerie Cold is een mijlpaal in de discografie van Shining, die de consolidatie van hun kenmerkende stijl binnen het black metal-genre markeert en invloed uitoefende op latere werken waarin de hier geïntroduceerde depressieve en experimentele dimensies verder werden verkend.