Madonna’s vijfde studioalbum, Erotica, verscheen in het begin van de jaren negentig en markeert een opvallende wending in haar muzikale koers. De cd staat bekend als een baanbrekende mix van dansmuziekstijlen, zoals house, hiphop, techno en new jack swing, waarmee Madonna de klank van haar eerdere oeuvre verrijkt en vernieuwt. Het album wordt algemeen ingedeeld binnen het genre dance en pop, met experimentele invloeden die typerend zijn voor het begin van dat decennium. Erotica onderscheidt zich vooral door zijn thematiek rond seksualiteit, macht en taboes, waarbij Madonna op een zelfbewuste en controversiële wijze traditionele opvattingen uitdaagt en genderrollen doorbreekt. Zowel het muzikale karakter als de expliciete benadering van onderwerpen als seksuele vrijheid en maatschappelijke regelgeving rond het hiv/aids-tijdperk zorgden toen voor veel discussie en publieke aandacht. Ondanks of juist dankzij die controverse, wordt het album gezien als een van haar meest gedurfde en invloedrijke projecten. In muzikaal opzicht betekent Erotica een sleutelplaat voor haar latere werk, waarin Madonna zich steeds nadrukkelijker op de dansvloer manifesteert en ruimte biedt aan thema’s die tot dan toe zelden zo openlijk het popcircuit bereikten.