Delta Machine is het dertiende studioalbum van de Engelse elektronicaband Depeche Mode, uitgebracht in 2013. Het album markeert een nieuwe fase voor de band, niet alleen omdat het hun eerste release is via Columbia Records, maar ook omdat het een frisse en moderne invulling geeft aan hun kenmerkende synthpop- en electronicasound. Door producent Ben Hillier en mixer Flood – beiden ervaren namen binnen het genre – krijgt het album een rauwe, organische laag, terwijl de typische duisternis en sensuele ondertoon van Depeche Mode behouden blijven. Opvallend is de bluesy inslag die frontman Dave Gahan wilde benadrukken, wat zorgt voor een opvallend levendige en directe atmosfeer. Delta Machine wordt door critici gezien als een van de meest energieke en tegendraadse albums van de band in vijftien jaar. De elektronische beats zijn stevig verankerd, maar er is ruimte voor experiment en verrassende wendingen. Dit leidt tot een rijkgeschakeerd geheel waarop de thema’s geloof, troost en vervoering op een steeds wisselende manier worden uitgediept. Het album straalt niet alleen darkwave en post-punk uit, maar schuurt ook tegen rock en zelfs gospel aan, zonder de eigen identiteit te verliezen. De bandleden zelf benadrukten het zoeken naar vernieuwing binnen hun vaste kaders; ze wilden vooral niet te ‘gewoon’ klinken, maar bleven vasthouden aan het organische karakter van hun muziek. Delta Machine is daarmee een album dat zowel trouwe fans als nieuwe luisteraars verrast met zijn moderne productie, donkere sfeer en experimentele durf.